lpu
Redakcja portalu LPU24.pl

e-mail: redakcjalpu24@gmail.com

siedziba:
ul.Eustachiewicza 3 lok. 15, 24-100 Puławy

biuro reklamy:
ul.Partyzantów 34A, 24-100 Puławy

DODAJ ARTYKUŁ KUP REKLAMĘ
+48 722 222 268
redakcjalpu24@gmail.com
Radio
HomeWasze LPUKoszt ciepła – fakty, mity i taktyka !

Koszt ciepła – fakty, mity i taktyka !

Nasz nowy publicysta, Rafał Nowak, w cyklu artykułów dotyczących ogrzewania zapozna czytelników portalu LPU24.pl z informacjami, które należy posiąść, by wiedzieć o co tak naprawdę chodzi w rozliczaniu ciepła. Pierwszy artykuł „Koszt ciepła – fakty, mity, taktyka!”  mamy nadzieję „rozjaśni” nieco skomplikowaną i budzącą wiele kontrowersji materię.

Najpierw trochę teorii (za Urzędem Regulacji Energetyki): Opłaty za ciepło powinny być pobierane od Odbiorcy zgodnie z zapisami obowiązującej umowy, na podstawie wskazań urządzenia pomiarowo – rozliczeniowego z zastosowaniem cen i stawek opłat z obowiązujących taryf przedsiębiorstw energetycznych, zatwierdzonych przez Prezesa URE (jeżeli na zakres działalności gospodarczej przedsiębiorstwa energetycznego polegającej na zaopatrzeniu odbiorców w ciepło wymagane jest posiadanie stosownych koncesji), lub cenników dostawców ciepła, którzy nie mają obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia Prezesowi URE. Jednocześnie, Odbiorca ma prawo do otrzymania od przedsiębiorstwa energetycznego pełnych wyjaśnień odnośnie prawidłowości prowadzenia przez przedsiębiorstwo energetyczne rozliczeń za dostarczane ciepło.

Rodzaje cen i stawek opłat, jakie są zawarte na rachunku za ciepło wystawionym przez przedsiębiorstwo energetyczne, powinny być wyspecyfikowane zgodne z obowiązującą taryfą przedsiębiorstwa oraz umową. Umowę sprzedaży ciepła zawiera z przedsiębiorstwem energetycznym odbiorca – właściciel budynku lub zarządzający budynkiem, który jest zobowiązany rozliczyć koszty ciepła dostarczonego do danego obiektu.

Ceny i stawki opłat zawarte w taryfie przedsiębiorstwa, które są podstawą dla wystawienia faktury za zakupione ciepło (np. przez spółdzielnię, czy wspólnotę mieszkaniową) nie są automatycznie stosowane w rozliczeniach z mieszkańcami. Zarządcy budynków określają metodę podziału kosztów ciepła na poszczególne lokale w wewnętrznym regulaminie rozliczania ciepła. Prawo energetyczne daje dużą swobodę w doborze metody przypisania udziału poszczególnych lokali w ogólnych kosztach zakupu ciepła.
Rodzaje cen i stawek opłat, jakie są zawarte na fakturze za ciepło, wystawionej przez przedsiębiorstwo ciepłownicze oraz dystrybutora ciepła, powinny być wyspecyfikowane zgodnie z § 7 ust. 2 oraz 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 17 września 2010 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło zwanego „rozporządzeniem taryfowym”. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła dla odbiorców ciepła w rozliczeniu za zużyte ciepło powinno stosować stawki opłat za usługi przesyłowe w oparciu o zatwierdzoną przez Prezesa URE taryfę dla ciepła dla tego przedsiębiorstwa oraz przeniesioną cenę za zamówioną moc cieplną, za dostarczone ciepło i nośnik ciepła, wynikające z zatwierdzonej taryfy dla innego przedsiębiorstwa energetycznego (wytwarzającego ciepło dostarczane do sieci ciepłowniczej dystrybutora).
Rodzaje opłat pobieranych od odbiorców ciepła oraz podstawy i sposób ich obliczania powinny być określone w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo w umowie kompleksowej (§ 33 ww. rozporządzenia).
Typowy rachunek/faktura za ciepło zawiera:
Opłata stała miesięczna za zamówioną moc cieplną – stanowi iloczyn określonej w umowie sprzedaży ciepła wielkości mocy cieplnej zamówionej przez odbiorcę (w MW) i ceny jednostkowej za moc cieplną zamówioną wyrażonej w złotych za MW/miesiąc (płatne w 12 miesięcznych ratach, co wynika z potrzeby równomiernego w ciągu roku obciążenia odbiorcy kosztami, § 33 pkt 1 ww. rozporządzenia);
Opłata przesyłowa stała miesięczna – stanowi iloczyn określonej w umowie sprzedaży ciepła wielkości mocy cieplnej zamówionej przez odbiorcę (w MW) i jednostkowej miesięcznej stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe wyrażonej w złotych za MW/miesiąc (płatne w 12 miesięcznych stałych ratach, § 33 pkt 4 ww. rozporządzenia);
Opłata za ciepło – opłata zmienna za rzeczywiste zużycie ciepła w miesięcznym okresie rozliczeniowym – stanowi iloczyn wielkości zużycia ciepła określonej w GJ (wg wskazań urządzeń pomiarowych) oraz ceny jednostkowej ciepła wyrażonej w zł/GJ (§ 33 pkt 2 ww. rozporządzenia);
Opłata przesyłowa zmienna – opłata zmienna za usługi przesyłowe w miesięcznym okresie rozliczeniowym – stanowi iloczyn wielkości zużycia ciepła określonej w GJ (wg wskazań urządzeń pomiarowych) oraz jednostkowej stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe wyrażonej w zł/GJ (§ 33 pkt 5 ww. rozporządzenia);
Opłata za nośnik ciepła – wody dostarczonej do napełniania i uzupełniania jej ubytków w instalacjach odbiorczych lub niezwróconych skroplin – stanowi iloczyn ilości nośnika zużytego przez odbiorcę w miesięcznym okresie rozliczeniowym wyrażonej w metrach sześciennych lub tonach oraz ceny jednostkowej nośnika wyrażonej odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę (§ 33 pkt 5 ww. rozporządzenia).
Faktura (rachunek) za ciepło jest wystawiany raz na miesiąc (zazwyczaj – chyba, że umowa stanowi inaczej) na podstawie umowy sprzedaży ciepła, wskazań urządzenia pomiarowego oraz jednostkowych cen i stawek opłat dla poszczególnych grup odbiorców określonych w zatwierdzonej przez Prezesa URE taryfie.

Tyle teorii – teraz praktyka

Najczęściej, z tego co się zorientowałem, mieszkańcy Puław są rozliczani wg podziału koszty stałe : zmienne 50:50 lub 40:60. Taka metoda podziału jest anty oszczędnościowa; dlaczego? Wyobraźmy sobie, że ktoś chce ograniczyć koszty i zmniejsza zużycie ciepła (mówimy o ogrzewaniu pomieszczeń) o 10 % – pogarszając tzw. „komfort cieplny” w mieszkaniu. Co on uzyska w kolejnym rozliczeniu ? Oszczędzi ale tylko de facto 5 % opłat, bo 10 % z 50% to jest 5% ! Czyli mam znacznie zimniej a oszczędzę grosze a nawet nic!!! Tak jak napisałem wcześniej od fizycznego zużycia czyli podzielników ciepła zależy 50 a czasami 60 procent kosztów ogrzewania ogółem mieszkania. A reszta to koszty stałe czyli liczone od mkw. powierzchni mieszkania. Im większe mieszkanie tym większa opłata niezależna od faktycznego zużycia.

Jak to ugryźć ?

Powinniśmy:
1) Zmienić sposób podziału kosztów na zalecany przez URE 30:70 (dlaczego nie 0:100? – bo ogrzewamy powierzchnie wspólne takie jak piwnice, klatki schodowe , a czasami trafi się taki pasażer na gapę który oszczędzając nie odkręca kaloryfera a sąsiedzi go ogrzewają)
2)  Zwrócić uwagę na straty ciepła takie jak otwieranie okien w klatkach schodowych braki szyb w piwnicach itp., itd. (za takie straty płacimy my wszyscy)
3) Sprawdzić jaka jest moc zamówiona na dany budynek mieszkalny –  często jest ona za duża co generuje niepotrzebne opłaty. Moc zamawia spółdzielnia lub wspólnota opierając się na audytach energetycznych (oblicza zużycie ciepła ale dla temperatury otoczenia -20 st. C). Należy jednak pamiętać że każde przekroczenie mocy zamówionej skutkuje opłatami karnymi. Dla wygody i bezpieczeństwa najczęściej moc zamówiona jest wyższa niż ta szczytowo pobrana w najmroźniejsze dni – efekt mamy w rozliczeniach rocznych.

Udostępnij na:
Oceń ten artykuł

Urodzony puławianin , mgr ekonomii, członek szczęśliwej rodziny (żona i 2 synów). Pracuje w GA ZA „Puławy” S.A. , społecznik, ekspert FZZ, pasjonat brydża, turystyki (w szczególności górskiej), uprawiający od czasu do czasu sporty.

Brak komentarzy

Napisz komentarz